Mahabharata 8 - Księga Karny; przekład Anna Trynkowska, Joanna Jurewicz

Zespół wybitnych polskich indologów podjął się przetłumaczenia na język polski Mahabharaty(poczynając od Ksiąg bitewnych realizowanego w ramach grantu Narodowego Programu na Rzecz Humanistyki Uniwersalia 2.2, no. 22H/16/0357/84 (2017–2023), jednego z dwóch głównych hinduistycznych poematów epickich, znajdujący się w kategorii smryti i należący do głównych dzieł literatury indyjskiej.

Mahabharata, czyli „Wielka opowieść o rodzie Bharatów”, to sanskrycki epos, którego proces kompozycji datuje się zazwyczaj na okres od IV w. p.n.e. do IV w. n.e. Bez Mahabharaty nie byłoby kultury indyjskiej w znanej nam postaci. Wątki oraz motywy wywodzące się z eposu wykorzystywane były w klasycznej sanskryckiej literaturze i sztuce, a dzisiaj są tematem wieloodcinkowych seriali. Głównym wątkiem Mahabharaty są dzieje dwóch spokrewnionych ze sobą rodów – Pandawów i Kaurawów – oraz ich nieustanna rywalizacja. To opowieść o żądzy władzy i o jej rewersie, czyli upokorzeniu domagającym się odwetu. To opowieść o rozkręcającej się spirali przemocy i zemsty.

Księga Karny to trzecia w kolejności z ksiąg relacjonujących wydarzenia wielkiej osiemnastodniowej bitwy o władzę nad państwem Bharatów (Bharata) na równinie nazywanej Polem Kuru (Kuruksetra). Pięciu synów zmarłego króla Pandu (czyli Pandawów– Judhiszthira (Yudhisthira), Bhima, Ardźuna (Arjuna) oraz bliźniacy Nakula i Sahadewa (Sahadeva) – walczy tam z setką synów starszego brata Pandu, ślepca Dhrytarasztry (Dhrtarastra), zwanych Kaurawami; armie kuzynów wspierają wojska ich sprzymierzeńców z całych Indii.

„Księga Karny” obejmuje szesnasty i siedemnasty dzień bitwy. Rozpoczyna się w momencie, gdy po podstępnym zabiciu drugiego już naczelnego dowódcy sił Kaurawów, Drony (Drona), ich kolejnym wodzem zostaje przyjaciel synów Dhrytarasztry, potężny wojownik Karna. Na pozór niskiego stanu, przygarnięty bowiem w dzieciństwie i wychowany w rodzinie woźnicy, jest on w istocie synem boga słońca Surji (Surya) i starszym przyrodnim bratem Judhiszthiry, Bhimy i Ardźuny, z którymi ma wspólną matkę. Księga kończy się śmiercią Karny w pojedynku na rydwanach z ręki jego zagorzałego wroga Ardźuny, nieświadomego łączących ich więzów krwi.